Witamina B12:

Należy do witamin rozpuszczalnych w wodzie i jest skuteczna nawet w małych dawkach. Poza tym zawiera elementy mineralne niezbędne dla organizmu. Odkłada się w wątrobie, nerkach i innych narządach. Podobnie jak inne witaminy z grupy B, witamina B12 bierze udział w przemianie węglowodanowej, białkowej, tłuszczowej i w innych procesach. Wpływa na energetyczna
przemianę materii, dzięki czemu zapewnia aktywność, ma wpływ na wzrost, pracę mięśni, ułatwia przemianę żelaza, tłuszczu oraz pobudza apetyt. Przede wszystkim zaś uczestniczy w wytwarzaniu czerwonych ciałek krwi, a więc przeciwdziała niedokrwistości. Jest niezbędna do prawidłowej syntezy kwasów nukleinowych w komórkach, szczególnie szpiku kostnego, które wytwarzają komórki krwi.

Obecność tej witaminy w przyrodzie jest bardzo ograniczona, ale za to już małe jej dawki są bardzo aktywne. Najbogatszymi źródłami witaminy B12 są produkty pochodzenia zwierzęcego, czyli wątroba, nerki i serce, a także chude mięso, ryby, skorupiaki, sery i jaja. Ostatnio pojawiły się doniesienia o obecności tej witaminy w bardzo małych ilościach w grochu i innych roślinach strączkowych oraz w siewkach zbóż.

To witamina z grupy B, rozpuszcza się w wodzie, jest prekursorem ważnych koenzymów, które kontrolują przebieg wielu kluczowych reakcji biochemicznych.
Głównym źródłem witaminy B6 są produkty zbożowe i ziemniaki (pirydoksyna) oraz mięso i wędliny (pirydoksal i pirydoksamina). Najmniejsze ilości witaminy B6 zawierają płatki kukurydziane, mąka pszenna o najniższym wymiale tzw. typ 500, pieczywo pszenne oraz jabłka, wiśnie i porzeczki.

FUNKCJE WITAMINY B6 W ORGANIZMIE
- Uczestniczy w przemianie aminokwasów i syntezie białek oraz metabolizmie kwasów tłuszczowych.
- Wpływa na funkcjonowanie układu nerwowego
- Podnosi odporność immunologiczną organizmu i uczestniczy w tworzeniu przeciwciał.
Niedobór witaminy B6 może powodować nieprawidłowości w układzie nerwowym Ogólne pogorszenie samopoczucia, obniżenie sprawności procesów myślowych, zapalenia nerwów, zmniejszona odporność na infekcje, stany zapalne skóry: łojotokowe zmiany na twarzy, podrażnienie języka, błon śluzowych jamy ustnej, zmęczenie, nudności.

Babka płesznik (plantago psyllium L.) - gatunek rocznej rośliny z rodziny babkowatych. Jej naturalnym siedliskiem jest basen Morza Śródziemnego, w celach handlowych uprawiana również w Indiach północnych i zachodnich. Ziarna lub preparaty z ziaren stosowane były niegdyś w leczeniu zaparć, działają łagodnie przeczyszczająco i osłaniająco na śluzówkę jelita, posiadają zdolność absorpcji toksyn, obecnie także jako źródło dietetycznego błonnik rozpuszczalnego (substancje śluzowe) i nierozpuszczalnego. Babka płesznik wpływa pozytywnie na wzrost liczby dobrych bakterii w jelitach (acidophilus and bifidophilus).

Inne nazwy biotyna, koenzym R, witamina H. Witamina H należy do witamin z grupy B, a więc rozpuszczalna w wodzie. Bierze udział w metabolizmie białek i tłuszczów, uczestniczy w syntezie kwasów tłuszczowych, jak też przy wchłanianiu witaminy C. Współdziała w przemianie aminokwasów i cukrów jak również uczestniczy z witaminą K w syntezie protrombiny białka odpowiedzialnego za prawidłowe krzepnięcie krwi. Wpływa na właściwe funkcjonowanie skóry oraz włosów, zapobiega siwieniu włosów oraz łysieniu. Biotyna jest bardzo odporna na ogrzewanie oraz na działanie kwasów i zasad, stąd obróbka kulinarna ma nieznaczny wpływ na zawartość tej witaminy. Biotyna znajduje się głównie w mleku, w warzywach, w mięsie, żółtkach jaj, mące sojowej, nie łuskanym ryżu. Źródłem biotyny są owoce, orzechy, kalafior. Dość dużo biotyny znajduje się w drożdżach, wątrobie, nerkach, trzustce i nadnerczach.

Błonnik zwany jest również włóknem pokarmowym. Odgrywa on ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego. Na początku błonnik był traktowany jako substancja balastowa, ze względu na małe wykorzystanie przez organizm. Z biegiem czasu odkryto jego korzystny wpływ na organizm np. przyspieszenie perystaltyki jelit (wypełnia jelita, pobudza ich ruchy) rozwój korzystnych bakterii jelitowych, mniejsze wchłanianie cholesterolu i trójglicerydów, spowolnienie rozkładu węglowodanów, spadek stężenia glukozy we krwi, zmniejszenie uczucia głodu (pęcznieje w żołądku. W błonniku można wyróżnić składniki rozpuszczalne i nierozpuszczalne w wodzie. Błonnik nierozpuszczalny pełni w organizmie bardzo istotną funkcję, pomaga w usuwaniu zalegających resztek pokarmów, zwiększa objętość mas kałowych co ułatwia ich przechodzenie przez jelita i wydalenie. Błonnik rozpuszczalny tworzy w jelitach rodzaj galaretowatego żelu. Ta frakcja błonnika łatwo pochłaniania wodę dlatego szybko pęcznieje w jelitach nawet kilkakrotnie powiększając swoją objętość. Wywołuje to uczucie sytości i jest pomocne w kontrolowaniu apetytu. Błonnik rozpuszczalny pełni więc funkcję naturalnego dietetycznego wypełniacza co w konsekwencji powoduje mniejsze spożycie kalorii oraz może wpłynąć pozytywnie na obniżenie masy ciała. Błonnik rozpuszczalny wpływa także na utrzymanie stabilnego poziomu cukru we krwi.